Temel Sentez Blokları
Synthesizer'larda, mimariye bağlı olarak, farklı sentez modülleri yer alır. Modüller, fiziki olarak ayrı birimler olabildiği gibi, tek bir fiziki yapı içerisinde de bulunabilirler. Fiziksel olarak ayrı tasarlanıp üretilen modüllerin en büyük avantajı birbirleri ile bağlantılandırılırken mümkün olduğunca esnek davranılabilmesidir. Bu tip fiziken ayrık modüllerden oluşan synthesizer'lara modüler synthesizer adı verilir. Geçen sayı “tarihçe” başlığı altında da bahsettiğimiz üzere ilk analog synthesizer örneklerinin tamamı modüler yapıda tasarlanmıştır. Modüler synthesizer'ların en önemli dezavantajı ise, programlanacak her ses için bağımsız modüllerin tek tek uygun bir mimari oluşturacak şekilde bağlantılandırılması gerekliliğidir. Bu nedenle, “tarihçe” başlığı altında verdiğimiz MiniMoog örneğinde de olduğu gibi, günlük kullanım ihtiyaçlarını önemli ölçüde karşılayabilen sabit bağlantılı (pre-patched) synthesizer'lar ticari açıdan çok daha başarılı olmuşlardır. Bu iki farklı mimari yaklaşımın ortasında ise yarı modüler synthesizer'lar bulunur. Arp 2600 gibi tanınmış modeller bu sınıfa örnek olarak verilebilir.
Gelişen sayısal teknoloji ile birlikte, eski analog modüler synthesizer'ların yanında sayısal modüllerden oluşan synthesizer'lar da sıklıkla kullanılır hale gelmiştir. Analog modüllerin birbirleri ile kablo bağlantıları elektronik olarak depolanabilen bir bilgi olmamasına rağmen, sayısal modüler synthesizer'larda modüller arası bağlantılar, depolanan preset parametreleri arasında yer alarak geri çağrılabilmektedir.
|